တရားမကျင့်ထုံးဥပဒေအမိန့် ၂၁၊နည်းဥပဒေ ၉၀

ဆရာကြီးဦးမြသင်ကြားပို့ချချက်များ

ချွတ်ယွင်းခြင်းသို့မဟုတ်လိမ်လည်ခြင်းကြောင့်ရောင်းချမှုကိုပယ်ဖျက်ရန်လျှောက်ထားခြင်း။

———————————————-

တရားမကျင့်ထုံးဥပဒေအမိန့်၂၁၊နည်းဥပဒေ ၉၀

၉၀။ ( ၁ ) ဒီကရီအတည်ပြုရာ၌မရွှေ့မပြောင်းနိုင်သောပစ္စည်းကိုရောင်းချထားလျှင်၊တရားနိုင်ကဖြစ်စေ၊ရောင်းရငွေများတွင်အချိုးကျဝေစုရပိုင်ခွင့်ရှိသူတဦးဦးကဖြစ်စေ၊ရောင်းချခြင်းကြောင့်အကျိုးသက်ဆိုင်ခွင့်ထိခိုက်နစ်နာရသူကဖြစ်စေ၊ရောင်းချရန်ကြော်ငြာရာတွင်သော်လည်းကောင်း၊ဆောင်ရွက်ရာတွင်သော်လည်းကောင်းအရေးကြီးသည့်ချွတ်ယွင်းချက်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊လိမ်လည်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေရောင်းချမှုကိုပယ်ဖျက်ပေးရန်တရားရုံးသို့လျှောက်ထားနိုင်သည်။

——————————-

The citation AIR 1933 AIl 161 refers to the case Navin Chandra v. Ram Devi, a historical Indian civil ruling by the Allahabad High Court dealing with the legality of property auction procedures in execution of a decree. 

Key Details & Rulings

• Court: Allahabad High Court 

• Subject Area: Civil Procedure Code (CPC) - Execution Sales 

• Core Issue: The court analyzed the legality of accepting a higher bid after a court-ordered auction sale has already been officially concluded. 

• The Decision: The High Court ruled that accepting a new, higher bid after the auction has closed effectively turns the transaction into a private sale.

Consequently, this irregularity renders the sale voidable if the affected party can prove they suffered substantial injury as a result.

You can verify the context and read the full text of the ruling on Indian Kanoon.

If you're looking for specific precedents related to auction sales, Civil Procedure Code (CPC) rules, or other AIR (All India Reporter) citations, let me know the legal issue or topic you are researching I can help you find relevant case laws.

Navin Chandra vs Ram Devi And Ors. 

on 9 December, 1932

Equivalent citations: AIR1933ALL161, 147IND. CAS.212, AIR 1933 ALLAHABAD 161

JUDGMENT

Mukerji, Ag.C.J.

အမှု၌၊အများပြည်သူတို့အားအကြောင်းမကြားဘဲတရားရုံးခန်းတွင်ရောင်းချခြင်း၊ပစ္စည်းဝယ်ယူရန်အခွင့်အလမ်းကိုငြင်းပယ်ခြင်းသည်အကြီးအကျယ်နစ်နာမှုဖြစ်စေသည်ဟုစီရင်ချက်စာမျက်နှာ ၂၊အပိုဒ် ၃ တွင်အောက်ပါအတိုင်းသုံးသပ်သည်-

[ 3. We have therefore to consider whether there was any material irregularity in the conduct of the sale. 

We are of opinion that a sale under the Civil Procedure Code is a public sale unless it is otherwise prescribed: see Order 21, Rule 65, Civil P.C. 

So far as the bids were held by the Amin the sale was undoubtedly a public one but when the learned Judge accepted the offer of Bhola Nath for Rs. 7,400 the sale was not a public one although it was held at a public, place, namely in Court room.

A public sale must imply a sale after notice to the public. 

In this view the sale to Bhola Nath vas only a private sale. 

We are accordingly of opinion that there was material irregularity in conducting the sale. 

The next question is whether the applicant, who is the decree-holder in this instance, suffered "substantial injury" by reason of such irregularity. 

The point is not free from difficulty and apparently has not been considered by any reported cases that may have been brought to our notice.

The position taken up by the decree-holder is this He has a large decree which is going to remain unsatisfied to a large extent. 

He would prefer to have judgment-debtor's property to the money that might be fetched by a purchase by any other person. 

For this reason he made the highest bid before the Amin and he was willing to pay Rs. 10,000 for the property for which Bhola Nath was offering only Rupees 7,400. 

His contention is that he is entitled to purchase an immovable property just as any other person is entitled to purchase it and, circumstanced as he is, he, is willing to pay a very very large price and to have a particular property at the purchase of which he has set his heart. 

The question is whether in the circumstances we can say that by being denied an opportunity to make a purchase the decree-holder has suffered a substantial injury. ]

———————————

Fasahat Ali And Ors. vs Board Of Revenue And Ors. 

on 1 March, 1957

Equivalent citations: AIR1957ALL449

JUDGMENT

Mootham, C.J.

အမှု၌၊အောက်ပါအတိုင်းသုံးသပ်ဆုံးဖြတ်သည်-

[ 3. The Board of Revenue held that there had been a material irregularity in conducting the sale within the meaning of Order 21, Rule 90 of the Code of Civil Procedure, but as it was of opinion that the petitioners had not as a consequence thereof sustained substantial injury the sale could not be set aside.

4. The sole point which has been taken before us on behalf of the petitioners is that the venue of sale having been changed the sale was void, and in support of his submission learned counsel relied on Fakira Mahadji v. Sangidas Sadaram, AIR 1944 Nag 199 (A).

5. Now we think that there can be no doubt that the place of sale having been changed a fresh sale proclamation ought to have been issued, but this Court has held the omission to issue such a proclamation is an irregularity which rendered the sale voidable. 

In Rup Kishore v. Collector of Etah, AIR 1929 All 948 (B) a proclamation was issued naming the 27th February as the date of sale; the sale was in fact held on the 28th February and the Court held this to be an irregularity. 

So also in Harindra Nath v. Bhola Nath, AIR 1937 All 407 (C) the Court held that the omission to specify the time and place of sale by means of a sale proclamation was a material Irregularity. 

In an earlier case, Navin Chandra v. Ram Devi, AIR 1933 All 161 (D), a higher bid was accepted by the Court after the sale had been concluded and this was held to amount to a private sale which rendered the sale voidable on proof of substantial injury. 

In Fakira Mahadji v. Sangidas Sadaram (A), the case relied upon by the petitioners, a different view was taken, the absence of a proclamation stating the time and place of sale being held to render the sale wholly void. 

With due respect however we see no reason that the view taken by this Court, which we are of course bound to follow, is erroneous. 

We must therefore reject the submission made.

6. The petition accordingly fails and is dismissed.]

—————————————-

2012 BLR 138 ( 148 )

တရားမပြင်ဆင်မှု

ပြည်ထောင်စုတရားလွှတ်တော်ချုပ်တရားသူကြီးဦးမြသိမ်းရှေ့တွင်

ဦးအောင်ခင်ပါ ၃

                   နှင့်

ယခင်အာရှဓနဘဏ်လီမိတက်စာရင်းရှင်းလင်းဖျက်သိမ်းရေးအရာရှိဦးဝင်းသင်( ၎င်း၏အခွင့်ရကိုယ်စားလှယ်ဒေါ်သီတာအောင် )ပါ ၄

၂၀၁၁ ခုနှစ်၊တရားမပြင်ဆင်မှုအမှတ် ၁၀၈

၂၀၁၁ ခုနှစ်၊တရားမဇာရီမှုအမှတ် ၄၇ တွင်ချမှတ်သော ၂၀၁၁ ခုနှစ်၊အောက်တိုဘာလ ၂၀ ရက်စွဲပါရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီးတရားလွှတ်တော်၏အမိန့်ကိုပြင်ဆင်မှု

၂၀၁၂ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၀ ရက်

အမှု၌၊တရားလွှတ်တော်ချုပ်ကအောက်ပါအတိုင်းဆုံးဖြတ်သည်-

[ ဆုံးဖြတ်ချက်။     ။တရားမကျင့်ထုံးဥပဒေအမိန့် ၂၁၊နည်းဥပဒေ ၉၀ အရမရွှေ့မပြောင်းနိုင်သောပစ္စည်းတစုံတရာကိုဒီကရီအတည်ပြုရန်ရောင်းချထားလျှင်တရားနိုင်ကဖြစ်စေ၊ရောင်းရငွေများတွင်အချိုးကျဝေစုရပိုင်ခွင့်ရှိသူတဦးဦးကဖြစ်စေ၊ရောင်းချခြင်းကြောင့်အကျိုးသက်ဆိုင်ခွင့်နစ်နာရသူကဖြစ်စေ၊ရောင်းချရန်ကြော်ငြာရာတွင်သော်လည်းကောင်း၊လေလံတင်ရောင်းချရန်ဆောင်ရွက်ရာတွင်သော်လည်းကောင်းအရေးကြီးသည့်ချွတ်ယွင်းချက်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊လိမ်လည်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေရောင်းချမှုကိုပယ်ဖျက်ပေးရန်တရားရုံးသို့လျှောက်ထားနိုင်သည်။

ထပ်မံဆုံးဖြတ်ချက်။    ။လျှောက်ထားသူများသည်တရားရှုံး၏ဆိုင်ရေးဆိုင်ခွင့်ကိုဆန့်ကျင်အရေးဆိုသူများဖြစ်သည်ဟုဆိုနိုင်သည်ဖြစ်ရာတရားမကျင့်ထုံးဥပဒေအမိန့် ၂၁၊နည်း ၉၀ ၏အဓိပ္ပာယ်အရရောင်းချခြင်းကြောင့်အကျိုးသက်ဆိုင်ခွင့်ထိခိုက်နစ်နာခြင်းခံရသူများမဟုတ်သဖြင့်ထိုနည်းဥပဒေအရရောင်းချခြင်းကိုပယ်ဖျက်ပေးရန်လျှောက်ထားခွင့်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။မောင်ကွန်း နှင့် မနန်းအမှု၊ ၁၉၂၁-၂၂၊အထက်မြန်မာပြည်စီရင်ထုံး၊စာ-၉၇ တွင်ကြည့်ပါ။ ]

———————————————

( 1921-1922 ) UPPER BURMA RULINGS 97 ( 99 )

Before H. A. Brown, Esq., B.A., I.C.S., Bar-at-Law.

MAUNG KUN v. MA NAN.

Civil Revision No. 30 of 1921, dated 1st February 1922.

အမှု၌အောက်ပါအတိုင်းဆုံးဖြတ်သည်-

[ Civil Procedure-Order XXI, Rule 90.

Held, -that a person claiming a title to property adverse to that of the judement-debtor is not a person whose interests are affected by the tale of that property in execution against that judgment-debtor within the meaning of Rule 90 of Order XXI, and is not entitled to apply to have the sale set aside under that rule. ]

စီရင်ထုံးစာမျက်နှာ ၉၈ ၌၊အောက်ပါအတိုင်းသုံးသပ်သည်-

[ I am of opinion that the applicant, Ma Nan, was not entitled to make an application under the provisions of Rule 90 of Order XXI. 

This point does not really appear to have been considered by the Lower Courts. 

It does appear to mu that the Courts below have failed to apply their minds to the real points at issue, and that they have been guilty of a material irregularity which does justify this Court in interfering in revision. ]

——————————